Amptelike Nuusblad : NG Kerk in Oos-Kaapland

 

OosKaap eNuus

 

Visie: Een, heilige, algemene Christelike kerk, die gemeenskap van die heiliges

 

Jaargang 6  -  Nommer 31 - 25 September 2008  -  www.ngkok.co.za/enuus

 

Teken in                                                                       Beëindig intekening

 

 

 

INHOUD

Węreldbeker 2010 ‘n geleentheid tot getuienis en gasvryheid

Kan kerke sport gebruik as ‘n geleentheid om die evangelie te bedien?

Die SMPSA-webblad oor die 2010 Sokkertoernooi:

“Ultimate Goal”-Konferensie om kerke vir sportbediening toe te rus

Hoe sien die VGK haar eie verbintenis aan Belhar?

Nigeriërs blaas nuwe lewe in middestad-gemeente

Die bediening van Biblia Hawesending in PE

Riaan Vlok aanvaar beroep na Queenstown

Namibië: Usakos soek emeritus of tentmaker

Nuusbrief van Paul en Lana Stoltz - Bible Institute Eastern Cape

Lina Spies oor Angus Buchan: Geloof is g’n beswyming

Now that's God

n Gesprek met Lesslie Newbigin

Installing a husband

 

 

Węreldbeker 2010 ‘n geleentheid tot getuienis en gasvryheid

‘n Groot groep besoekers uit die buiteland besoek Suid-Afrika een van die dae vir die Sokker Węreldbeker 2010. Dit bied ‘n geleentheid vir Christelike gasvryheid en getuienis - deur woorde en dade.

Christene is dankbaar vir die kommersiële voordeel en die vreugde van sport en kompetisie. Ons kan egter ook die geleentheid vir gasvryheid en evangelisasie raaksien.

‘n Foto-beeld van die omgewing het die Ring van Port Elizabeth tydens haar onlangse sitting laat besef hoe ‘n belangrike geleentheid hierdie is. Die stadion in Port Elizabeth word gebou in ‘n gedeelte van die stad wat binne die ring se grense val.  Eerder as om ‘n hele bediening te alleen organiseer, wil dié ring ‘n bydrae maak en ook ander rolspelers - waaronder ander NG Gemeentes oor ons provinsie heen - die geleentheid bied om deel te word van ‘n wye netwerk van Christelike bediening aan die besoekers wat die Węreldbeker kom bywoon.

Gasvryheid, vriendelikheid, praktiese ondersteuning en hulp aan besoekers sal ‘n belangrike deel van so ‘n bediening vorm.

Inhoud

 

Kan kerke sport gebruik as ‘n geleentheid om die evangelie te bedien?

Die Sports Ministry Partnership SA is oortuig dat kerke sport kan gebruik as ‘n integrale deel van hul bediening.

Voorbeelde hiervan is:

1.  Reël “big screen” vertonings van groot sportgebeure, soos die verskillende węreldbekerwedstryde, by jou kerk of ‘n ander openbare plek. FIFA het bepaalde reëls wat van toepassing is - en gelees kan word op die Sports Ministry Partnership se webblad - www.smpsa.com.

2.  Vertoon The Prize DVD - ‘n DVD wat vier fassinerende verhale van sokkersterre wat aan die węreldbeker deelgeneem het, vertel. Dit herleef die beste doelskoppe en soortgelyke opwinding in die vorige toernooi. Dié DVD, wat via genoemde webblad bestel kan word, bevat ook die Jesusfilm.

3.  Tree as vrywilligers by die Konfederasiebeker op - en leer die węreld van hierdie soort toernooie solank ken.

4.  Voltooi ‘n vraelys oor kerke se potensiaal om sport as bediening te benut by www.smpsa.com

Dit sal nogal interessant wees om te sien wat gebeur as lidmate die geleentheid kryh om by hierdie soort bediening betrokke te raak.

Inhoud

 

Die SMPSA-webblad oor die 2010 Sokkertoernooi:

With the clock ticking down and less than 700 days to go, the 2010 FIFA Soccer World Cup, which promises to be the best soccer world cup ever, is to be hosted on our shores. It is estimated that more than half of the world’s population will focus their attention on the extravaganza of exciting football and the showcase of God given talent.

With all the hype, energy and attention surrounding this event, great opportunities arise not only to demonstrate the love of Christ, but also to prepare the harvest fields for God’s Kingdom. The profound question that we as followers of Christ may wish to ask ourselves is:

“Are we ready to stand in the gap and avail ourselves to be used of God for his glory in this event?”

With this in mind, may we introduce you to The Ultimate Goal; a joint church leadership led mission that aims to serve and demonstrate the Love of Christ to all God’s people before, during and after the 2010 FIFA Soccer World Cup. We invite you to join us as we prepare ourselves for the greatest harvest of souls for Christ. The 2009 FIFA Confederations Cup that will take place in South Africa from 14-28 June 2009 will be utilised as preparation of what is yet to come in 2010.

More information will be sent to you in due course and whilst The Ultimate Goal web site is currently under construction. In the meantime, so as to whet your appetite and keep you informed, a Facebook group on the internet has been set up to which keep you posted on all The Ultimate Goal events. See http://www.facebook.com/group.php?gid=19301340818 (you will however have to first register with Facebook in order to view this group).

So please watch this space by logging onto Facebook as together we prepare to impact South Africa and beyond through Jesus Christ, The Ultimate Goal.

Spesifieke doelwitte vir 2010

Die webblad beskryf dit as volg:

2010 Project Objectives

*   To make our resources and structures available to serve the South African Sports Coalition (SASCOL).

*   To see sports ministry effective developed in churches across South Africa: (a) during the build up to 2010, (b) utilized during 2010 and (c) sustained beyond 2010.

*   To assist and enable each Sports Ministry to accomplish their own 2010 goals.

*   To channel the support of the International Sports Coalition towards 2010.

In serving the church of South Africa we believe that God has positioned us to offer the following:

*   Experience – both within MSEHP (e.g. German), and a proven track record of sports ministry development.

*   Network: National, Regional (High Jump Mini-Region), Continental and International.

*   Effective models of sports ministry… from grass roots to high profile including: Global Community Games, Ubabalo, Christian based leagues, teams, touring teams, clinics, camps, chaplaincy, schools, prisons.

*   Human resource: staff members, volunteers and those trained in sports evangelism.

*   Evangelistic and discipleship material development.

*   Connection with high profile Christian sports stars, national and international, who are willing and available to assist.

*   Availability to envision and train the church in sports ministry.

Dit is lekker om op dié vennootskap se webblad rond te delwe en hierdie soort geleenthede raak te sien.

Inhoud

 

“Ultimate Goal”-Konferensie om kerke vir sportbediening toe te rus

‘n Spesiale konferensie om kerke voor te berei vir die unieke geleentheid van die 2010-toernooi word van 24-27 Junie 2009 in Johannesburg gehou. Dit word, onder die vaandel van die Sports Ministry Partnership SA, gereël deur die SA Teologiese Seminarium (SATS) en die SA Sports Coalition (SASCOL).

Twee internasionale sprekers is reeds bevestig: John White van die VSA en Alex Ribiero van Brasilië. Alex is die kapelaan van die Brasiliaanse nasionale sokkerspan. Die konferensie sal deur ‘n span nasionale en internasionale fasiliteerders begelei.

Dit lyk werklik noodsaaklik dat kerke en gemeentes afgevaardigdes na hierdie geleentheid stuur.

Inhoud

 

Hoe sien die VGK haar eie verbintenis aan Belhar?

Artikel 2 van die VGK se kerkorde, oor die belydenisgrondslag van die kerk, beskryf die kerk se verbintenis aan haar belydenisbasis op ‘n baie interessante wyse.

Die kerk word verbind aan die Drie-enige God en die Woord van God.

Dan, sę artikel 2, het daar op bepaalde tye belydenisse tot stand gekom, op grond van die Woord, wat die geloof van die kerk interpreteer en konstateer. Belydenisse word dus - tereg - verbind aan (en geďnterpreteer in terme van) hul kontekste van oorsprong.

Dan word gesę dat die VGK die drie ekumeniese belydenisse aanvaar, en ook die Nederlandse Geloofsbelydenis, Heidelbergse Kategismus en die Belydenis van Dordt as suiwer uitdrukking van haar geloof. Dan ook: “die Kerk aanvaar verder die Belydenis van Belhar soos wat dit tans van dié kerk in die Suider-Afrikaanse situasie vereis word”.

Daar is dus ‘n besliste historiese sensitiwiteit in hierdie benadering. Dit stempel die aard van die verbintenis aan die belydenisbasis - aan die een kant is daar ‘n algemene verbondenheid aan die breë, ekumeniese, kerklike belydenis wat feitlik deur alle kerke węreldwyd onderskryf word, dan ‘n spesifieke verbintenis aan die Gereformeerde belydenisbasis, en laastens ‘n oriëntering aan die belydenis wat uit die SA-konteks gegroei het.

Mens wonder hoe hierdie formulering op ons eie ore sal val. Waarom kan dit nie ook in hierdie gedaante die belydenisgrondslag van ‘n herenigde kerk wees nie? Dit gee erkenning aan die historiese-kontekstuele bewussyn waarvoor baie kerkrade se kommentaar aan die einde van verlede jaar oor die Achterbergh II-voorstelle gevra het.

Inhoud

 

Nigeriërs blaas nuwe lewe in middestad-gemeente

Hierdie artikel is gepubliseer in Kerkbode van 19 September 2008:

“Ons was vir baie jare ‘n gemeente wat ons eie lidmate intensief bedien en die kerklosses onder hulle geëvangeliseer het. Ons het die tug streng toegepas en die Woord suiwer verkondig. Ons was ‘n goeie gemeente, maar ‘n gemeente sonder vreugde en lewenskrag.” Só vertel ds Gillie Noeth van ‘n klein Port Elizabethse middestad-gemeente, PE-Sentraal.

Vir baie lank het PE-Sentraal  geweet die gemeente moet uitreik na die nuwe mense wat weens demografiese skuiwe in hul gemeenskap kom woon het. Dit sluit groot getalle Nigeriërs, Ghanese en Somaliërs in.  Baie van hierdie mense is betrokke by dwelmhandel en ander vorme van misdaad. Daar is ook baie dwelmgebruikers en prostitusie aan Sentraal aan die gang.

“Uiteindelik het ons ingegee voor ons roeping”, glimlag Gillie, “en met Bybelverspreiding onder veral Nigeriërs begin”. Ingegee is omtrent die regte woord, want die gemeente is geleë in ‘n stiller deel van die sentrale stadsgebied en sou haar konteks nog lank kon ignoreer - voortgaan om ‘n goeie gemeente vir bestaande lidmate te wees.

PE-Sentraal stel vir ‘n paar jaar reeds hul kerksaal tot beskikking van ‘n Ghanese pastor, Robert Bagna, wat ‘n goed-begronde bediening onder Ghanese en Nigeriërs op die been gebring het. Verhoudinge met die buitelanders in die omgewing het begin groei. Die uitreik na die gemeenskap was ‘n logiese volgende stap wat hulle net nie meer kon ignoreer nie.

Toe nooi hulle die hele gemeenskap - uitlanders, swart studente, almal wat wil kom - in vennootskap met die Ghanese pastor, Robert Bagna, na ‘n vertoning van The Cross and the Switchblade in hul kerkgebou. Daardie aand kom 9 Nigeriërs tot bekering. Almal was verheug, en die beplanning was goed gedoen: alle bekeerlinge sou by die Ghanese gemeente inskakel.

“Vier van die Nigeriërs wou nie saamwerk nie”, vertel Gillie skertsend. “Tot ons verbasing dring hulle daarop aan om NG Kerk toe te bly kom. Ons moes noodgedwonge eredienste vir hulle begin tolk”.

Intussen gaan die Bybelverspreiding voort. Een van die vier bekeerlinge, Christian, blyk ‘n ywerige Bybelstudent en natuurlike leier te wees. By bied in die week op ‘n ander perseel Bybelstudie aan, neem deel aan die Bybelverspreiding en ontpop in ‘n egte dissipelmaker. Sedertdien het die getal Nigeriese bekeerlinge toegeneem en woon ‘n groter-wordende groepie die NG eredienste by.

PE-Sentraal, die Ghanese gemeente en lede van die gemeenskap het sedertdien ‘n Alpha-kursus in Sentraal gehou, met groot seën. “Nou dat ons multi-kultureel werk, is ons gemeente gevul met energie. Ek wil nooit weer teruggaan na soos dit was nie”, se Gillie Noeth.

Beteken dit dat daar geen probleme is nie? Natuurlik nie: daar is lidmate wat nie hou van die tolkery nie. Sommige wantrou die Nigeriërs en wonder of hulle motiewe suiwer is. Die noodwendige gebruik van Engels - die Skriflesing tydens eredienste word eers in Engels en dan in Afrikaans gedoen - ontlok gevoelens van kulturele bedreigdheid by lidmate. Lede van die wyer gemeenskap is gekant teen die uitlanders wat die kerksaal gebruik en oefen konstant druk op die gemeente uit om die Ghanese dienste stop te sit. Gevolg het PE-Sentraal ook al lidmate verloor.

Sal die gemeente omdraai na die ou paaie? Ek luister na Gillie terwyl hy vertel van die geweldige geestelike honger onder die nuwe inwoners van Sentraal. Mense maak hulle deure onbevrees oop vir die “Boere” en is só oop vir geestelike gesprekke. Die oes staan ryp op die lande!

Inhoud

 

Die bediening van Biblia Hawesending in PE

Biblia Hawesending se taak en roeping is om die Evangelie uit te dra na die seevaarders wat op die vragskepe werk wat die hawe van Port Elizabeth aandoen. Hierdie seevaarders kom vanaf 62 veskillende lande die meeste uit die 10/40 venster. Die opdrag van Jesus was “ gaan na die hele węreld en maak die mense my dissipels”. Ons is in die bevoorregte posisie waar die węreld na ons to kom 

Ons verrig ons roeping deur middel van:

1. Persoonlike gesprek

2. Gee  van Bybels  Ons het Bybels in 27 en  lektuur in 68 tale. Ons is in die beplanningsfase om ook die Jesus film op DVD te versprei. In die verlede het ons die Jesus film op video baie suksesvol gebruik maar die tegnologie op skepe verander ook en is video masjiene nie meer op die skepe nie.

Die meeste tale waarin ons die lektuur versprei is Sjinees, Russies(Ingesluit Oekraine,Latvia, Belarus,)

Engels,(ingesluit Fillipyne, Kiribati, Samoa, Tuvalu) Tagalog, Shinhala, Koreaans, Tagalog, Cebuano, Malagassy, Hindi, Afrikaans, Xhosa, Turkeye Divehi. Farsi,  Dit is letterlik węreldsending sonder om die land te verlaat.

3. Ook ondersteun ons die Christene aan boord die skepe som is daar net een aan boord. Ons doen dit deur Geestelike gesprek, Bybelstudie, Stig Bybelstudie groepe op skepe, Lei Bybelstudiegroepe op die skepe deur middel van die Internet,  Kerk dienste aanboord die skip, neem seevaarders kerk toe.

4. Ook  is ons betrokke by hulle alledaagse behoeftes bv. voorsien aan hulle telefoon- kaarte wat ’n klein inkomste vir Biblia meebring, Omruil van Valuta omdat hulle wil inkopies gaan doen. Werk saam met ander seemansorganisasies om ’n veilige, rustige ontspanningssentrum vir hulle daar te stel.

Aan die lig van hierdie inligting wil ons u gemeente met vrymoedigheid nader vir die moontlikheid om ons nie te vergeet nie wanneer u u kerkjaarprogram opstel vir die nuwejaar,  en vir ons ’n deurkollekte af te staan. Ons wil opnuut vir die gemeentes wat ons ondersteun gedurende hierdie tyd baie dankie sę vir u ondersteuning. Maar ons vind dat deur die loop van tyd al hoe minder gemeentes ’n deur kollekte vir ons afstaan. Wil u nie weer probeer om vir ons een toe te ken nie

Ons Posadres is:          Biblia Hawesending

                                   Posbus 47

                                    Port Elizabeth

Ons Bankbesonderhede is:       Biblia Hawesending

                                   Absa Bank

                                   Bank Verekenings nommer: 511-917

                                   Rekening no 4060566177

Ek wil ook van die vrymoedigheid gebruik maak om u te vra: Nooi ons uit om by u gemeente te kom praat oor Biblia of kom kuier vir ons  by Biblia

Maak ons deel van u gemeenteprojek

U kan my kontak  by  0834697138

Baie dankie dat ons op u ondersteuning kan staatmaak

Groete in Jesus Christus

Martin Britz

Inhoud

 

Riaan Vlok aanvaar beroep na Queenstown

Wiekus van Straaten, ringskriba van Queenstown, laat weet dat ds Riaan Vlok van die NGK Selcourt die beroep na die NG Gemeente Queenstown aanvaar het. Hy word DV op 2 November 2008 in sy nuwe werkkring bevestig.

Ons sę solank baie welkom aan Riaan!

Inhoud

 

Namibië: Usakos soek emeritus of tentmaker

Die Usakos/Karibib-kombinasie soek ‘n emeritus leraar of tentmaker om hulle te bedien. Usakos lę ongeveer 140km oos van Swakopmund op die hoofpad na Windhoek in Namibië. Die hoof verantwoordelikheid is:

     Eredienste

     Gemeenteversorging

     Uitbreiding van die Gemeente Usakos/Karibib

Wat kan Usakos/ Karibib Bied

     Basiese Salaris soos wat ‘n klein gemeente kan bekostig

     Pastorie- Gemeubileerd(met die noodsaaklike meubels vir diensverrigting) of ongemeubileerd

     Ondersteuning t.o.v. reiskostes

     Plattelandse omgewing.

Persone wat belangstel moet asb ‘n kort CV en sy verwagtinge stuur aan Posbus  235, Usakos.

Enige verdere navrae kan aan Br. Boet Oosthuizen gerig word by +264 64 530162 soggens tussen 9h00en 12h00, Maandag tot Vrydag.

Inhoud

 

Nuusbrief van Paul en Lana Stoltz - Bible Institute Eastern Cape

Een van ons lidmate, dr Paul Scholtz, beklee ‘n senior posisie by die Bible Institute, Eastern Cape (BIEC). Die institutuut lei leraars / kerkleiers teologies op en fokus op denominasies en onafhanklike kerke wat nie oor eie denominasionele opleidingstrukture beskik nie. BIEC is ‘n geloofsbediening. Hier is uittreksels uit sy jongste nuusbrief:

Ek is tans besig met die re-akkreditasie proses van BIEC by die Departement van Onderwys. Dit is ’n proses wat elke vier jaar herhaal moet word. Ek leer heelwat hieruit rakende die funksionering van BIEC.  Dit help BIEC vęrder om nuwe maatstawwe daar te stel vir ’n meer doeltreffende bediening aan die studente. Dis ’n lang, in-diepte verslag wat voltooi moet word en wat werklik uitmergelend is.   Hopelik sal ek teen die einde van November klaar wees hiermee.

Intussen bied ek hierdie semester vier modules aan: twee vir die 3e- jaars en twee vir die BTh-studente . Twee van die modules het heelwat voorbereiding  en skaafwerk nodig gehad. Daarbenewens het een module betrekking op moderne kerkgeskiedenis- nou nie ’n vak waarin ek werklik spesialiseer nie. Die tekort aan dosente het my egter genoop om self in te spring.  Persoonlik het ek hierby gebaat deurdat ek weer tot die besef gekom het van ons elkeen se verantwoordelik om betrokke te raak  by die węreld rondom ons. Vęrder ook dat ons as gelowiges soms so traag is om die lesse vanuit die verlede te leer en dan fisies iets daaromtrent te doen...

Die huidige “kontant-tekort” het ook ’n sigbare impak op BIEC en die studente. BIEC het sedert Maart vanjaar ’n groot tekort aan inkomste beleef- en dit grotendeels omdat studente net nie hul klasgelde kan betaal nie.  Ons is geroep om God se herders op te lei en toe te rus en daarom kan ons die studente nie eenvoudig wegstuur nie. Geloof  en vertroue in die Here se voorsiening bly dus vir ons elke oomblik ’n werklikheid.  Ek het die afgelope tyd besef hoe swaar sommige mense werklik kry. En dan was ek ongelooflik dankbaar vir  die wyse waarop die Here nog altyd getrou was in ons eie lewens, tog ook met ’n besef dat daar inderdaad tye kom waarin jy  gebrek ly. In sulke tye moet jy weet dat die Here jou dra...   Bid asseblief vir BIEC, sy studente en sy dosente se materiële behoeftes.

Soms maak die Here deure toe wat aanvanklik so oop en reg geblyk het. Op my onlangse besoek aan die buiteland was ek in kontak met ‘n organisasie wat baie positief was om moontlike ondersteuning vir BIEC te werf.  Daar is egter skielik besluit om nie met die aansoek voort te gaan nie.  Hoof rede wat aangevoer word is die onwilligheid van Kerke in Suid Afrika om self by plaaslike sending betrokke te wees.  Die voorbeeld van ‘n sekere gemeente wat  30 miljoen rand insamel vir ‘n gebou... en ‘n ander wat  tot 5 klank-ingenieurs voltyds in diens het- sonder om noemenswaardig by binnelandse Sending projekte betrokke te wees is genoem.  Dit is inderdaad die waarheid en ‘n klag teen die Kerk in die breë wat aangespreek moet word.  Ongelukkig plaas hierdie gesindheid (van die organisasie)  die druk weer terug op die plaaslike sending wat reeds wankelend, te midde van materialisme en individualisme, in SA moet probeer voort bestaan.  Bid saam met ons dat die Kerk in SA werklik die sending nood in die land sal begin aanspreek, ook dat buitelandse organisasies nie ‘n tipe “sanksie-houding” inneem teen God se werk in SA nie.

Ek het die afgelope paar weke van die Satelliet stasies besoek. ‘n Elementęre  omvattende inleidings kursus in  teologie word  hier in die tradisionele swart woongebiede aangebied aan  kerkleiers en lidmate wat geestelik wil groei.  Die passie waarmee die studente die Boodskap leer,  en  hul  honger vir die evangelie laat my telkens besef hoe waardevol hierdie evangelie inderdaad is.  En as ek sien hoe ouer mense, wat nie werklik geskoold is nie, hulle alles gee om hierdie Boodskap reg te verstaan sodat hulle dit weer reg kan oordra aan hul eie mense, dan  dank ek ons hemelse Vader vir die voorreg om deel hiervan te wees.

BIEC se studente is tans besig met ‘n sending uitreik, wat deel vorm van hulle praktiese voorbereiding vir die bediening. Hulle reik uit in ‘n voorstad Sydenham, wat ‘n totaal multikulturele samestelling het. Uit die aard van die saak is hier armoede, geestelike- en morele verval en misdaad aan die orde van die dag. Die uitreik word in samewerking met ‘n plaaslike gemeente gedoen, sodat  opvolgwerk na die tyd gedoen kan word. Bid vir ons studente, maar ook vir diegene wat met die evangelie bereik gaan word- dat hulle sal inskakel by ‘n plaaslike kerk.

Op ‘n persoonlike noot

Wanneer die lentebloeisels begin uitstoot is dit gewoonlik die natuur se manier om te sę dat ’n nuwe tyd aangebreek het.  Jesus    immers  self  dat wanneer die bome bot, dan moet ons weet dat die tyd aangebreek het.  In ons geestelike lewens voel ’n mens dan ook asof die “winter” verby is, dat  ’n mens ook die ou dooie geestelike spinnerakke  afstof en met nuwe entoesiasme na  ’n nuwe fase begin uitsien.

Vir die meeste van  ons beteken lente ook dat die jaar besig is om  haas  tot ‘ n punt begin kom.  Vir die Stoltze het hierdie lente inderdaad haas te vinnig gekom. Om te dink dat Stefané nou byna klaar is met haar Laerskool dae raak vir my en Lana eens te veel. Dit was soos nou die dag dat sy die klein dogtertjie was dat in die Kalahari- sand rondgespeel het. En Juan  is skielik op pad na sy finale jaar katkisasie-klas! Dit is geen wonder dat die grys hare op ons koppe al hoe meer word, die plooie al hoe duideliker omlyn  en  die aksies al hoe stadiger....!

Die Stoltz-gesin het baie om voor dankbaar te wees. Ons is gesond, het ‘n plekkie om in te woon, het kos en klere en ‘n voertuig om mee werk toe en terug  te ry. Lana is gelukkig by haar werksplek, al is dit nie werklik wat sy wil doen nie.  Sy help steeds van tyd tot tyd by die Kinderhuis uit met Sondagskool lesse. 

Laastens net weer dankie aan julle wat ook getrou is aan die Here se stem en steeds vir ons en die bediening hier voorbidding doen. 

Belangstellendes kan Paul kontak  by paulanastoltz@gmail.com

Inhoud

 

Lina Spies oor Angus Buchan: Geloof is g’n beswyming

Uit: Die Burger, 21 September 2008

In my Amsterdamse studiejare het ek en my beste vriendin, Catharina de Haas, soms ons verse vir mekaar gegee om te lees. Die wonder van die internet het ons weer bymekaar uitgebring.

Een van haar verse wat ek tot vandag as ’n kleinood bewaar, dra die titel “Bibliotheek” en lui:

   Voorlopig ben ik zo verliefd op boeken

   dat ik de hemel als een grote bibliotheek zie

   met muziek op de achtergrond

   en engelen om de bladzijden om te slaan.

   Voorlopig houd ik alleen van god

   omdat hij die bijbel liet schrijven . . .

Met die herhaling van die woord “voorlopig” gee Catharina te kenne dat die geloof ’n reis is waarop jy nuwe insigte kan kry in die misterie wat God is. Op my eie reis het ek verander en paradigma-skuiwe gemaak, maar die één ding wat nie verander het nie, is my liefde vir die Bybel.

Om van iemand “te hou” beteken in Nederlands om haar/hom lief te hę. Binne die konteks van Catharina se gedig kan ek ook sę dat ek God lief het, omdat Hy die Bybel laat skryf het, al kan ek binne ander kontekste my belewenis van God ook anders verwoord.

Hoe nou verbonde die twee begrippe “Bybel” en “biblioteek” met mekaar is, het Catharina reeds intuďtief aangevoel toe sy haar gedig geskryf het. Die Nederlandse teoloog C.J. den Heyer verbind die twee begrippe eksplisiet met mekaar. Hy ver­klaar ons praat van die Bybel as ’n “boek”, maar ons kan dit eerder ’n “klein biblioteek” noem.

Die Bybel word immers, sę hy tereg, gekenmerk deur ’n verskeidenheid van geskrifte. Daar is die poëtiese boeke van die Ou Testament, die jubelende liefdesgedig Hooglied en die Psalms, en die wysheidsboeke Prediker en Spreuke met hul kernagtige kommentaar op die alledaagse lewe en raadgewings van hoe ’n mens dit moet leef.

Die psalmdigter gee uitdrukking aan die volle skaal van menslike emosies: jubelend betree hy die hoogtes soos in Psalm 47 (“Al julle volke, klap julle hande, juig tot eer van God!”) of hy roep vanuit die wanhoop wat hom wil oorweldig tot God in Psalm 88 (“U het my onder in die put laat beland, in diepe duisternis . . . U laat u golwe oor my breek.”) En daar is die vier evangeliste wat die Jesus-verhaal met verskillende beklemtonings vir verskillende gemeentes geskryf het.

Die Bybel as die geďnspireerde Woord van God is nogtans deur mense geskryf. Die Bybelskrywers was – soos Den Heyer dit so treffend stel – nie net die “teksverwerkers van die Gees” nie. Die Bybel dra die kenmerke en die stempel van die tyd en kultuur waarin dit geskryf is.

Ons naďewe siening en dikwels oppervlakkige lees van die Bybel het verskillende oorsake.

Een daarvan is dat ons grootgeword het met ’n teksversgodsdiens. As kind moes ons elke Sondag ’n teks wat ons uit die kop geleer het vir die Sondagskool-juffrou of -meneer opsę.

Fundamentaliste wat die histories-kritiese ondersoek van die Bybel verwerp en so te sę elke Bybelse woord as gesaghebbend lees en dit direk van toepassing maak op die hedendaagse samelewing, beweer dat hulle “kinderlik” glo op grond van die uitspraak van Jesus in Markus 10:15: Dit was toe sy dissipels kindertjies van Hom wou weghou dat Jesus gesę het dat hulle wat die “koninkryk van God” nie soos ’n kindjie “ontvang” nie, dit nie sal binnegaan nie.

Die New English Bible gebruik die presiese ekwivalent vir “ontvang”, naamlik “accept”. Die nuwe Nederlandse Bybelvertaling sę dit nog die treffendste: Jy moet soos ’n kind “oopstaan” vir die koninkryk om dit te kan binnegaan.

Ek glo Jesus het ook presies dít bedoel toe hy God gedank het dat wat Hy vir “wyse en verstandige mense” (Ou Vertaling) –“slim en geleerde mense” (Nuwe Vertaling) – verborge gehou het, Hy aan kindertjies geopenbaar het.

Verskille in vertalings waarsku ’n mens om nie tekste eensydig te verstaan en aan te haal nie. Om oop te staan vir die evangeliese boodskap beteken darem seker nie dat jy jou rasionaliteit en denkvermoë moet opskort nie.

Ek wil my verstout om te sę dat om voortdurend te vertel hoe ’n eenvoudige boodskap jy bring, maar hoe waar dit is, omdat die Bybel so sę, nie van nederigheid getuig nie, maar uiters aanmatigend is. Jy is by uitnemendheid daartoe in staat om “kinderlik” te glo en daarom het jy die boodskap vir die hedendaagse Suid-Afrika direk van God ontvang.

Dit is presies wat Angus Buchan doen. Ek ervaar die hele verskynsel van die ontwortelde Skotse Zimbabwiese boer wat sy cowboy-voorkoms – spykerbroek en wawielhoed – kennelik kultiveer, as intens ontstellend.

In sy radio-onderhoud met Freek Robinson het hy geen enkele vraag reguit beantwoord nie en van die inbellers het ’n mens geen vrae gehoor nie, maar slegs lofuitings. Wat ’n mens tot vervelens toe gehoor het, was: “The Bible says . . . ”

Toe ek met ’n sug van verligting die radio afgeskakel het, het ek nie geweet wat die Bybel volgens Angus Buchan sę nie.

Om sonder konkrete voorbeelde te verklaar jy sę maar net wat die Bybel sę, is ’n ontkenning dat die Bybel ’n grootse boek en eintlik ’n “biblioteek” is. Die Bybel sę baie dinge op verskillende maniere; die Bybel vra om nie vereng te word deur die verabsolutering van enkele verse buite konteks aan te haal nie.

Om te lees, beteken om begrypend te lees en wie verstaan ’n boek waarvan hy net enkele bladsye of paragrawe gelees het?

Het diegene wat na Buchan se saamtrekke stroom en binne die reformatoriese tradisie opgevoed is, werklik so min van die Bybel in hul kerke geleer dat hulle behoefte het om by “oom Angus” te gaan leer wat die Bybel sę?

Wat my die diepste ontstel van Buchan se boodskappe is dat hulle so deur en deur man-georiënteerd en seksisties is en dít binne ’n nuwe demokrasie wat juis daarna strewe om mure tussen mense af te breek.

Wat hy predik, is uitsluitend, terwyl Jesus se boodskap insluitend is. Die man moet sy regmatige plek as hoof van die huishouding inneem. Die vrou moet terug na haar rol as huisvrou en haar liefhebbende man onderdanig wees. Mans moet hul kinders “dissiplineer wanneer hulle stout is . . .as jy hom ’n pak slae moet gee, gee hom ’n pak slae”.

Ek neem aan Buchan het net seuns; hy het, anders as die omstrede biskop Spong, kennelik nie “drie geëmansipeerde dogters” nie. Ek is begenadig deurdat ek self uit presies so ’n geďnspireerde vroulike gesin kom.

“Oom Angus” ken die aanspreekvorm “Boet” – darem een van sy vyf Afrikaanse woorde – en ek vra my af of daar darem ’n “Sus” in sy swymelende skare is, wat dalk iets anders wil word as ’n gedweë, onderworpe huisvroutjie?

Geweld baar geweld. Ek is prinsipieel teen alle lyfstraf, maar ek sal graag vir “oom Angus” wil vra of pa’s ook hul dogters moet slaan? Is daar nie genoeg geweld teen en misbruik van vroue nie? Ek voel as ongetroude, professionele vrou in my menswaardigheid gekrenk deur Buchan se sanksie aan vroulike “onderdanigheid”. Ek verfoei die woord “onderdanig” in al sy betekenisse: “gedweë, nederig, onderworpe” (HAT).

“Geen politieke party, geen kultuurgroep, geen dialoog kan Suid-Afrika red nie. Die redding is in Jesus.” Só rapporteer Die Burger (13 September) Buchan.

Wie het in die fundamentalistiese suide van Amerika die slawe vrygestel? Abraham Lincoln. Wie het die Geallieerdes in die Tweede Węreldoorlog geďnspireer tot die oorwinning oor die tirannie van ’n waansinnige Hitler en so Europa bevry? Winston Churchill. Wie het Suid-Afrika bevry uit die woestyn van apartheid? F. W. de Klerk toe hy Nelson Mandela bevry het om Suid-Afrika deel te kon maak van ons globale węreld.

Jesus het geglo in verandering, maar die pad van verandering na versoening is ’n lang en ’n moeilike proses. Dit kom nie deur woorde en deur op saamtrekke in ’n godsdienstige beswyming te raak soos duidelik sigbaar is op die foto’s van mense in Buchan se gehore nie.

Die gebod van die liefde vra om konkrete dade teenoor die “ander”; die vreemdeling, die verstotene, die arme en die lydende. Dit gaan nie om ’n liefdesemosie wat jy aan jouself en ander opdring nie; die emosie kan slegs ’n toegif wees.

Angus Buchan begin by emosies wat hy hemelhoog opjaag. Volgens hom het die herlewing alreeds plaasgevind. Dan moet dit tog ná sy saamtrekke nou reeds sigbaar wees in ’n minder gewelddadige, medemensliker, liefdevoller Suid-Afrika. Waar sien ’n mens dit?

Jesus het gekom dat ons lewe kan hę en dit in oorvloed (Joh.10:10) maar sy weg is nie sonder meer maklik nie en dit kan nie in ’n emosionele beswyming gevolg word nie.

Bronne

Den Heyer, C. J. 2000. Ruim geloven Zoetermeer: Uitgeverij Meinema

Wiersinga, Herman. 2000. Op ooghoogte: Portret van een postmodern geloof. Zoetermeer: Uitgeverij Meinema

Inhoud

 

Now that's God

Ron Reynolds stuur die volgende bydrae:

It was one of the hottest days of the dry season. We had not seen rain in almost a month. The crops were dying. Cows had stopped giving milk. The creeks and streams were long gone back into the earth. It was a dry season that would bankrupt several farmers before it was through.

Every day, my husband and his brothers would go about the arduous process of trying to get water to the fields.

Lately this process had involved taking a truck to the local water rendering plant and filling it up with water.

But severe rationing had cut everyone off. If we Didn't see some rain soon...we would lose everything.

It was on this day that I learned the true lesson of sharing and witnessed the only miracle I have seen with my own eyes. I was in the kitchen making lunch for my husband and his brothers when I saw my Six-year-old son, Billy, walking toward the woods. He wasn't walking with the usual carefree abandon of a youth but with a serious purpose. I could only see his back. He was obviously walking with a great effort ... trying to be as still as possible. Minutes after he disappeared into the woods, he came running out again, toward the house.

I went back to making sandwiches; thinking that whatever task he had been doing was completed. Moments later, however, he was once again walking in that slow purposeful stride toward the woods. This activity went on for an hour:

walking carefully to the woods, running back to the house.

Finally I couldn't take it any longer and I crept out of the house and followed him on his journey (being very careful not to be seen...as he was obviously doing important work and didn't need his Mommy checking up on him). He was cupping both hands in front of him as he walked, being very careful not to spill the water he held in them ... maybe two or three tablespoons were held in his tiny hands. I sneaked close as he went into the woods.

Branches and thorns slapped his little face, but he did not try to avoid them. He had a much higher purpose. As I leaned in to spy on him, I saw the most amazing site.

Several large deer loomed in front of him. Billy walked right up to them. I almost screamed for him to get away. A huge buck with elaborate antlers was dangerously close. But the buck did not threaten him...he didn't even move as Billy knelt down. And I saw a tiny fawn lying on the ground; obviously suffering from dehydration and heat exhaustion, lift its head with great effort to lap up the water cupped in my beautiful boy's hand. When the water was gone, Billy jumped up to run back to the house and I hid behind a tree.

I followed him back to the house to a spigot to which we had shut off the water. Billy opened it all the way up and a small trickle began to creep out. He knelt there, letting the drip, drip slowly fill up his makeshift 'cup,' as the sun beat down on his little back. And it came clear to me:

The trouble he had gotten into for playing with the hose the week before. The lecture he had received about the importance of not wasting water. The reason he didn't ask me to help him. It took almost twenty minutes for the drops to fill his hands. When he stood up and began the trek back, I was there in front of him.

His little eyes just filled with tears. 'I'm not wasting,'

was all he said. As he began his walk, I joined him...with a small pot of water from the kitchen. I let him tend to the fawn. I stayed away. It was his job. I stood on the edge of the woods watching the most beautiful heart I have ever known working so hard to save another life. As the tears that rolled down my face began to hit the ground, other drops...and more drops...and more suddenly joined them. I looked up at the sky. It was as if God, himself, was weeping with pride.

Some will probably say that this was all just a huge coincidence. Those miracles don't really exist. That it was bound to rain sometime. And I can't argue with that... I'm not going to try. All I can say is that the rain that came that day saved our farm...just like the actions of one little boy saved another.

I don't know if anyone will read this...but I had to send it out. To honor the memory of my beautiful Billy, who was taken from me much too soon... But not before showing me the true face of God, in a little, sunburned body.

*~THAT'S GOD ~*

Have you ever been just sitting there and all of a sudden you feel like doing something nice for someone you care for?

THAT'S GOD! He speaks to you through the Holy Spirit

Have you ever been down and out and nobody seems to be around for you to talk to?

THAT'S GOD! He wants you to speak to Him.

Have you ever been thinking about somebody that you haven't seen in a long time and then next thing you know you see them or receive a phone call from them?

THAT'S GOD! There's no such thing as coincidence.

Have you ever received something wonderful that you didn't even ask for, like money in the mail, a debt that had mysteriously been cleared, or a coupon to a department store where you had just seen something you wanted, but couldn't afford.

THAT'S GOD. . He knows the desires of your heart. .

Have you ever been in a situation and you had no clue how it is going to get better, but now you look back on it?

THAT'S GOD! He passes us through tribulation to see a brighter day.

Inhoud

 

n Gesprek met Lesslie Newbigin

Lesslie Newbigin het ‘n geweldige belangrike bydrae rondom missionęre teologie gelewer. Hier is ‘n verkorte weergawe van ‘n onderhoud met hom.

The Gospel in a Culture of False Gods

Andrew Walker interviewed Bishop Lesslie Newbigin in 1988. The following is an extract from the full interview, which was published in the book, Different Gospels.

WALKER: Bishop Newbigin, in recent years you have turned your attention particularly to problems of Western culture. Would it be correct to say that you think that advanced Western industrial societies took a wrong turn with the Enlightenment?

NEWBIGIN: I became involved in these questions basically because I was a foreign missionary in India and have been through the experience of seeking, as an Englishman, to communicate the gospel across the cultural divide that separates our countries. And therefore I have had to reflect about the way that one communicates the gospel in a culture whose presuppositions simply make it incredible.

Having spent most of my working life in India and then come back, I have discovered - in a way, to my own astonishment - that one faces the same problem here, and that one is again in a culture where, when you attempt to communicate the gospel, you are going completely against the stream.

What has troubled me greatly is that the response of the churches on the whole has been so timid - that there is a tendency to feel that when somebody says, 'But I can't believe that!', then you hoist the white flag and say, 'Well, of course we can't expect you to!' As a foreign missionary, on the other hand, one is accustomed to the situation where you know that what you're saying runs counter to the dominant culture, but nevertheless you have to say it.

WALKER: Let me be clear about this: are you saying, in effect, that when you came back to 'the mother country' that sent you out to mission 'the heathen,' that you came back to a land of heathens?

NEWBIGIN: Well, yes, in a sense. By which I mean that I had been accustomed, like all of us in the 1960s, to talking about the secular society and its great values and so on. I was to a considerable extent conned by the dominant theology of the 1960s and thought that secularity was one of God's great gifts - and there is a real truth in that. But it didn't take long to discover that we are really not in a secular society, but in a pagan society - not in a society which has no gods, but a society which has false gods. I came to feel that more and more.

WALKER: If you think, then, that we're in a society that has false gods as opposed to no gods, what are these false gods?

NEWBIGIN: Well, very obviously, at a superficial level they are money, sex, prestige, power - all those things. But at a more fundamental level, I think there hides a concept of reality which is supposed to be beyond question. As you know, the sociologists like Peter Berger talk about 'plausibility structures'. In any society there is a plausibility structure - things within that are immediately believed; things that contradict it are simply not believed.

Now we have a plausibility structure which, broadly speaking, is the result of the whole immense shift of thought that took place at the Enlightenment, with all its positive elements. But what people fail to see, of course - and one does fail to see it if one has never moved outside of it - is that every plausibility structure rests upon faith commitments.

What I find so difficult is that we're in a society here where if you make statements which are within that plausibility structure, you're OK - no questions are asked, you can say what you like. But if you make, for example, a Christian statement, then that's not acceptable in public life - it's not acceptable in politics, it's not acceptable in the university essay - because that represents a particular faith commitment and therefore it is ruled out - omitting to note that our accepted plausibility structure also rests on faith commitments.

What I feel, and have felt, is the need to encourage my fellow churchmen to be less timid in challenging the plausibility structure that dominates our society, to be ready to say, 'Yes, what I'm saying rests upon other faith commitments, but that doesn't make it untrue.'

WALKER: Well, let's take this up, then. What are these faith commitments?

NEWBIGIN: I think it is the belief that the scientific method - which has been so enormously fruitful for human life - is the only reliable way of understanding the total human situation. That's what I think one has to challenge.

The difficulty I feel is that when Christians are unwilling to challenge that, then the gospel becomes either (a) just something that is helpful - you know, 'It helps me in my personal life'; or (b) something which degenerates into mere moralism - 'This is what you ought to do' - so that preaching becomes either telling people what they ought to do, or lambasting people because of what they do do; or (c) something which just offers people some kind of personal 'spiritual' consolation, but does not challenge people's understanding of what is the real world they have to deal with.

WALKER: I know that Jim Packer has sometimes used the phrase 'scaled-down Christianities', by which he seems to mean that we cut our gospel down to fit the secular climate in which we find ourselves. Is that what you think is the most negative aspect of modern Christianity?

NEWBIGIN: Yes. And you see this is the kind of issue that one faced in trying to communicate the gospel in India. You obviously had to take seriously the whole Hindu worldview, with its great elements of rationality and strength, which I found enormously impressive. In that kind of situation you have to ask yourself, not 'How can we fit the gospel into this?', but, 'At what points does the gospel illuminate this, at what points does it question it, at what points does it contradict it?'

But one has to express those things in a way which the listening Hindu will recognise as his own language. That's the crucial thing. And that I think was the difficulty, because if you're going to use another language, you're at least provisionally accepting the way of understanding the world which that language embodies, and you therefore have to commit yourself to the other worldview, at least up to that point - but in order to challenge it.

WALKER: How do you answer people when they say to you, 'Why, Bishop Newbigin, do you believe in the incarnation and the resurrection of Christ?' I mean, how would you suggest to a modern world that such a belief is credible?

NEWBIGIN: Well, ultimately, of course (and here we see my Reformed background), I come to the doctrine of election. I mean that by his mysterious grace God took hold of me, an unbelieving, pondering person, and put me in a position where the reality of Jesus Christ, crucified and risen, became for me the one clue that I could follow in making sense of a very perplexing world.

The test, of course, can only come at the end. I would want to claim that that clue ultimately gives one a kind of rationality that is more inclusive of the whole of human experience than the real, though limited, rationality of the reductionist and rationalist scientific point of view. But at the end of the day, we have to wait for the day of judgment. There is an element of risk, there is an element of commitment involved, where you don't pretend to have something - that is, if there were some way by which I could prove the authority of Jesus Christ from outside, then that would be my authority and not Jesus Christ. I can only point to him.

WALKER: Given that you can point to him, do you think it reasonable or unreasonable to suggest that to be a Christian does involve some minimal amount of beliefs?

NEWBIGIN: Oh yes, surely it does.

WALKER: I mean, if somebody was to come here, put you into a corner and say, 'Now look here Bishop, what have you got to believe to be a believing Christian?', what would you say were the basics?

NEWBIGIN: I would simply say, 'Jesus Christ, the final and determinative centre around which everything else is understood.' If that is there, I am not enthusiastic about drawing exact boundaries. I think you can define an entity by its boundaries or by its centre. I think that Christianity is an entity defined by its centre. So provided a person is, as it were, 'looking to Jesus', and seeing him as the central, decisive, determinative reality in relation to which all else is to be understood, then even if his ideas are weird or off-beat, I would regard him as a brother in Christ.

But once you start trying to define Christianity by its boundaries, you'll always come up against some kind of legalism. You know: 'Has he been baptised? Has he been confirmed? Was the bishop who confirmed him in the right apostolic succession?' and so forth. Or: 'Has he had the right kind of religious experience? Was his conversion datable? Did he have those kinds of feelings at that time?' and so on. You always finish up with some kind of legalism, whereas I think Christianity is to be defined by its centre.

WALKER: If we're going to define Christianity by its centre, in what ways can you say that Jesus Christ is still 'good news for modern man'?

NEWBIGIN: Because death is conquerable; because the crucified is risen; because not just anyone rose from the dead, but this one who went down to the very depths of the human situation; because he is raised. I see Christianity as a kind of fall-out from an original explosion of joy. But of course you don't just communicate it simply by arguments. It's an existential reality present in a believing, worshipping community, and the only ultimate hermeneutic for the gospel is a believing community.

WALKER: What are your hopes for the future as far as the Church is concerned? What do you look for generally and hope for as the way forward?

NEWBIGIN: You may think that I'm evading your question, but I do believe fundamentally that the horizon for the Christian is not some prospect, some bit of futurology - either for his own personal life or for the life of his society. The horizon for the Christian is 'He shall come again' and 'We look for the coming of the Lord.' It can be tomorrow or any time, but that's the horizon. That horizon is for me fundamental, and that's what makes it possible to be hopeful and therefore to find life meaningful.

As regards what we can in our fallible human guesswork anticipate, I don't know. The one thing that strikes me about all the futurological essays one reads is that after ten years we realise that they were wrong. Our capacity to forecast the future is very limited. All I can say is that one sees signs of hope, one sees signs of growth. I often liken the Church to a bush that's been very hard pruned: I think there are buds, and though they are very small I think they are signs of hope.

Extracted from Andrew Walker's book, Different Gospels: Christian Orthodody and Modern Theologies (Hodder & Stoughton, 1988).

Inhoud

 

Installing a husband

Dear Tech support,

Last year I upgraded from Boyfriend 5.0 to Husband 1.0 and noticed a distinct slow down in overall system performance, particularly in the flower and jewelry applications, which operated flawlessly under Boyfriend 5.0.

In addition, Husband 1.0 uninstalled many other valuable programs, such as Romance 9.5 and Personal Attention 6.5 and then installed undesirable programs such as Super  14 5.0,  Springbok 3.0 and Golf Clubs 4.1. Conversation 8.0 no longer runs, and Housecleaning 2.6 simply crashes the system. I've tried running Nagging 5.3 to fix these problems, but to no avail.

What can I do?

Signed,

Desperate

 

Dear desperate,

First keep in mind, Boyfriend 5.0 is an Entertainment Package, while Husband 1.0 is an operating system.

Please enter command: ithoughtyoulovedme.html and try to download Tears 6.2 and don't forget to install the Guilt 3.0 update. If that application works as designed, Husband 1.0 should then automatically run the applications Jewelry 2.0 and Flowers 3.5.

But remember, over use of the above application can cause Husband 1.0 to default to Grumpy Silence 2.5, Happy Hour 7.0 or Beer 6.1.

Please note that Beer 6.1 is a very bad program that will download the Snoring Loudly Beta.

Whatever you do, DO NOT install Mother-In-Law 1.0 (it runs a virus in the background that will eventually seize control of all your system resources.) Also do not attempt to reinstall Boyfriend 5.0 program. These are unsupported applications and will crash Husband 1.0.

In summary, Husband 1.0 is a great program, but it does have limited memory and cannot learn new applications quickly. You might consider buying additional software to improve memory and performance.

We recommend Cooking 3.0 and Hot Lingerie 7.7.

Good Luck,

Tech Support

Inhoud

 

Groete tot ons weer gesels,

 

Danie Mouton

Sinodale Kommunikasie

Inhoud