Volgens ‘n nuwe verslag oor die geestestoestand van die wêreld in 2024, het Tanzanië die beste geestesgesondheidstellings ter wêreld.

Sapien Labs, ‘n organisasie wat op geestesgesondheidstudies fokus, het bevind dat jong volwasse Afrikane ‘n sterker geestelike veerkragtigheid toon in vergelyking met hul eweknieë in hoë-inkomstelande. In hierdie lande het jong mense se geestesgesondheid sedert die Covid-19-pandemie drasties verswak.

Hierdie afname wêreldwyd word gekenmerk deur ‘n verswakking in mense se vermoë om hul gedagtes en emosies te beheer en te reguleer, asook om gesonde verhoudings met ander te vorm en te handhaaf.

Die navorsers het meer as een miljoen mense van internet-toeganklike bevolkings in 76 lande en op alle kontinente ontleed. Die bevindings toon ‘n kommerwekkende prentjie vir mense tussen 18 en 34 jaar in Westerse lande. Die afname in geestesgesondheid is aansienlik minder in verskeie Afrika-lande, met Tanzanië wat nie net die hoogste in Afrika nie, maar ook wêreldwyd, presteer.

Jonger volwassenes in Nigerië en Kenia toon ook beter geestesgesondheid, met ‘n Geestesgesondheidskwosiënt (MHQ) bo 60 vir Nigerië en tussen 50-60 vir Kenia – wat beter is as baie Westerse lande.

Suid-Afrika is die enigste Afrikaland in die opname waarvan die geestesgesondheidstellings meer met die Weste ooreenstem. Jongmense in Suid-Afrika het ‘n MHQ-telling tussen 30-40, wat laag is, maar steeds hoër as swak presterende lande soos die Verenigde Koninkryk, Oekraïne en Nieu-Seeland.

Terwyl ouer volwassenes regoor die wêreld steeds beter vaar, toon jonger mense ‘n algehele afname in geestesgesondheid.

---

Waaroor Gaan die Verslag?

Hierdie verslag meet nie geluk nie, en dit monitor ook nie spesifiek angs en depressie nie. Dit gebruik die Mind Health Quotient (MHQ) om alle aspekte van geestelike funksionering – emosioneel, sosiaal en kognitief – te meet.

Die bevindings toon dat, terwyl ouer volwassenes redelik goed aanpas, ‘n groot persentasie jong volwassenes ernstige funksionele probleme of nood ervaar. Dit gaan nie net oor ‘n afname in geluk nie, maar oor die kern geestelike funksionering wat nodig is om die lewe se uitdagings te hanteer en produktief te wees.

Die afname in geestesgesondheid onder jongmense word verbind met verskeie faktore, waaronder:

• Swakker sosiale bande
• Vroeë blootstelling aan slimfone
• Hoër inname van ultra-verwerkte kosse
• Groter blootstelling aan omgewingsgifstowwe

Jonger generasies het minder noue vriendskappe, spandeer meer tyd aanlyn en volg eetgewoontes wat emosionele onstabiliteit en kognitiewe uitdagings veroorsaak. Hierdie kombinasie van faktore het ‘n wêreldwye krisis veroorsaak wat steeds vererger.

---

‘n Unieke Kans vir Afrika

Tara Thiagarajan, stigter en hoofwetenskaplike by Sapien Labs, sê dat Afrika ‘n unieke voordeel in jeug-geestesgesondheid het – ‘n bate wat beskerm moet word namate die kontinent vinnig tegnologies en ekonomies ontwikkel.

Afrika se jong bevolking gaan ‘n belangrike rol in die globale ekonomie speel in die komende dekades. Daarom moet regerings proaktiewe stappe neem om te verseker dat verstedeliking, digitale vooruitgang en veranderende lewenstyle nie die geestelike veerkragtigheid van jongmense ondermyn nie.

Volgens die verslag vaar ouer bevolkings wêreldwyd oor die algemeen goed met ‘n gemiddelde MHQ van 100 vir mense ouer as 55 jaar. Sommige lande in Afrika, Sentraal- en Suid-Amerika, Suidoos-Asië, asook Israel en die Verenigde Arabiese Emirate het selfs hoër gemiddeldes. Nigerië presteer uitstekend met ‘n MHQ van bo 110, terwyl Kenia in die 100-110-reeks is.

Daarteenoor is die gemiddelde MHQ vir jonger volwassenes onder 35 jaar net 38 wêreldwyd – meer as 60 punte laer as dié van mense ouer as 55.

Baie jonger mense sukkel om die lewe te hanteer, en 41% word as “in nood” of “sukkelend” geklassifiseer. Dit beteken dat hulle vyf of meer geestelike nood-simptome het wat hul vermoë om hul lewens te bestuur en produktief te funksioneer, ernstig belemmer.

In slegs 15 uit 79 lande is die gemiddelde MHQ vir jonger volwassenes bo 50, en net een land – Tanzanië – het ‘n gemiddelde MHQ van meer as 65, wat steeds laer is as die swakste telling onder mense ouer as 55.

---

Waarom Presteer Afrika se Jeug Beter?

Volgens die verslag kan sterker gemeenskaps- en familiebande, latere blootstelling aan slimfone en meer persoonlike sosiale interaksie tot die hoër geestesgesondheidstellings bydra.

Hierdie faktore help om emosionele veerkragtigheid te bou, maar hulle het oor die afgelope dekade in hoë-inkomstelande afgeneem. Digitale konnektiwiteit en individualisme het in baie van hierdie lande tradisionele sosiale strukture vervang.

Tog waarsku navorsers dat as Afrika dieselfde tegnologiese en stedelike patrone volg sonder om maatreëls te tref, die voordele wat tans Afrikaanse jeug onderskei, kan verdwyn en ‘n afname in geestesgesondheid op die vasteland kan veroorsaak.

---

Wat Lê Voor?

Thiagarajan sê die verslag wys op ‘n groeiende generasiegaping in geestesgesondheid.

Terwyl ouer volwassenes (55+) steeds floreer, ervaar jonger generasies ongekende vlakke van nood.

“As die ouer generasie die arbeidsmag verlaat, gaan ons ‘n nuwe arbeidsmag hê wat sukkel om die druk van die daaglikse lewe te hanteer. Dit sal minder produktiwiteit, meer afwesigheid, minder samewerking, hoër vlakke van angs en moontlik selfs meer geweld in die samelewing tot gevolg hê.”

Vir Afrika is dit sowel ‘n geleentheid as ‘n uitdaging.

Afrika kan leer uit globale tendense en nou reeds optree om sy jeug se geestelike veerkragtigheid te beskerm.

Afrikaanse lande moet maniere vind om vroeë blootstelling aan slimfone, ultra-verwerkte diëte en omgewingsgifstowwe te beperk.

Namate die vasteland ontwikkel, moet leiers en gemeenskappe sterk sosiale en kulturele bande aanmoedig – dieselfde faktore wat jong Afrikane tot dusver beskerm het.

Verder moet ons dink aan maniere waarop jong mense op die vasteland hul veerkragtigheid kan versterk en hul volle potensiaal kan bereik.

Inleidende opmerking: die wyse waarop die vrou in die NG Kerk in die amp van predikant tereg kom, is ‘n merkwaardige verhaal met baie positiewe gevolge vir die kerk. Tog gaan dit dikwels met spanning gepaard, wat miskien beter verstaan kan word teen die agtergrond van ‘n vroeëre “amp”, dié van predikantsvrou. Hierdie nuwe publikasie, en die resensie van prof Scot McKnight, help ons hieroor nadink.

‘n Resensie van prof Scot McKnight:
Beth Allison Barr, Becoming the Pastor’s Wife: How Marriage Replaced Ordination as a Woman’s Path to Ministry (Grand Rapids: Brazos, 2025).

Hierdie boek, Becoming the Pastor’s Wife, is ‘n juweel. Die boek gaan nie soveel oor haar verhaal nie, maar die inleiding vertel ons van haar verhaal. Hier gaan ons:

Na ‘n bespreking van slegs ‘n paar van die magdom boeke oor die predikantsvrou in die Amerikaanse evangeliese en fundamentalistiese kerke, sowel as in Afrika-Amerikaanse kerke, wat sy en haar assistente gelees het ter voorbereiding van hierdie boek, skryf Barr:

Hierdie tendense en volgehoue houdings beteken dat die predikant se rol doelbewus ‘n twee-persoon-werk is waarin slegs een persoon ‘n salaris, titel en amptelike posisie ontvang. Vir ‘n predikantsvrou, veral een in die Amerikaanse evangeliese tradisie, veronderstel die aard van haar man se roeping haar ondersteunende en onbetaalde arbeid. Hy kan dit letterlik nie sonder haar doen nie…

Behalwe dat bediening nie net ‘n werk is nie./Dit word beskou as ‘n roeping./’n Roeping deur God om ‘n predikant te wees./’n Roeping deur God om ‘n predikant se vrou te wees./’n Roeping deur God om in die bediening in te trou, nie net om met ‘n predikant te trou nie./Sien jy die verskil? … Dit is omdat die roeping van die man die roeping van die vrou insluit.

Beth Barr skryf: “Ek het my keuse gemaak om ‘n predikantsvrou te word met oë wawyd oop./Ek het my keuse gemaak om by my man aan te sluit in die bediening./Ek het nooit daardie keuse berou nie. … Ek het geen berou oor my lewe as ‘n predikantsvrou nie./Maar dit beteken nie dat ek nie berou het nie.”

Die predikantsvrou-rol is nie ‘n historiese rol nie, en haar eerste hoofstuk word “Waar is Petrus se Vrou?” genoem. (Skerpsinnig, miskien met ‘n bietjie parmantigheid, maar ‘n goeie vraag.)

Anders as ander gesaghebbende rolle in kerkgeskiedenis, is die rol van predikantsvrou nie gebaseer op leierskapsvaardighede, kerklike amp of geestelike gawes nie. Dit is ‘n rol gebaseer op ‘n menslike verhouding – die huwelik. Die roeping van ‘n man veronderstel die roeping van sy vrou. Terwyl sommige vroue wat met predikante trou ‘n roeping tot voltydse bediening voel (soos ek), voel ander vroue dit nie. Tog is die algemene parameters dikwels dieselfde. Sy sal die bulletin doen, klavier speel, Sondagskool vir kinders gee, vakansie-Bybelskool organiseer, die gemeenskapskomitee lei, miskien selfs die preekstoel deel, en – altyd – optree soos daar van haar verwag word.

‘n Mens kan nie die Suidelike Baptistekerke (SBK) vermy as dit kom by die kerklike kultuur wat geboorte gee aan die predikantsvrou-rol nie. “Op dieselfde manier, om die predikantsvrou-rol binne Amerikaanse evangelikalisme ten volle te verstaan, moet ons ‘ons blik werp’ op die konserwatiewe wit kultuur van die SBK.”

Hier is ‘n belangrike tema in hierdie boek, en dit is die rede waarom ek so baie van hierdie boek hou: “Die rol van ‘n predikantsvrou is in die Hervormingsera gebore, maar dit was eers in die tweede helfte van die twintigste eeu dat dit verhef is tot die hoogste roeping vir baie Protestantse vroue, wat in belangrikheid toegeneem het namate meer onafhanklik gesaghebbende rolle vir vroue afgeneem het.”

Daar is dit: soos meer gesaghebbende rolle (soos prediking, onderrig, senior-predikantskap, predikantskap [en nie net die bestuur of leiding van kinderbedienings nie]) afgeneem het, het die rol van ‘n predikantsvrou die hoogtepunt geword vir daardie vroue wat ‘n roeping na die kerk en sy bedienings gevoel het. “Terwyl mense heftig gedebatteer het oor vroulike ordinasie, het historici en leke-leiers die verband tussen die afname van vroulike ordinasie en die gepaardgaande opkoms van die predikantsvrou-rol oor die hoof gesien.”

Let asseblief op: “die afname van vroulike ordinasie.”

Dus,

Die rol van predikantsvrou het bedieningsgeleenthede vir vroue gemagtig. Dit het maniere gebied vir vroue om leierskap uit te oefen. Dit het die geestelike betekenis van vroue se rolle as eggenotes en moeders gelegitimeer./Maar wat as die rol van ‘n predikantsvrou ook teen ‘n koste vir vroue gekom het?/Wat as dit, selfs terwyl dit geleenthede vir vroue in die plaaslike kerk gemagtig het, terselfdertyd vroue se onafhanklike leierskap ontmagtig het, veral binne die wit evangeliese beweging?

Sy vertel ‘n kort anekdote: “Soos een jong vrou onlangs vir my gesê het, ‘Toe ek vir my jeugpredikant gesê het ek voel geroep tot die bediening, het hy gesê dit beteken ek sal met ‘n predikant trou’.”

Dis die punt.

Die #Imagine Experience is ‘n nasionale jeugbeweging wat instrumenteel is om jong denke regoor Suid-Afrika te vorm. Elke jaar bied ons dinamiese naweek byeenkomste aan wat ontwerp is om die verbeelding van tieners aan te wakker en hulle toe te rus met praktiese hulpmiddels om betekenisvolle bydraes tot hul gemeentes en gemeenskappe te maak.

‘n Fokus area bly om tieners te help verstaan wat hulle kan wees as hulle identiteit in Christus gevind word. Ons glo steeds dat God dinge kan doen wat hoër en ver bo alles is wat ons kan droom of hoop. (Ef 3:20)

Ons missie is diep gewortel in:

1. Transformasie: Inspireer tieners om ‘n beter toekoms voor te stel en aktief daaraan te werk.
2. Diversiteit en Eenheid: Oorbrug gapings oor rasse-, kulturele en sosio-ekonomiese skeidings deur jongmense van uiteenlopende agtergronde bymekaar te bring.
3. Bemagtiging: Die verskaffing van praktiese werkswinkels en vaardigheidsbousessies wat tieners voorberei vir werklike uitdagings en geleenthede.

4-6 April 2025
Oos Kaap – Jeffreysbaai, Jeffreysbaai Karavaan Park
Wes Kaap – Bredasdorp, Bredasdorp Park
Vrystaat – Bothaville, Nampo Park

Wat en wie?

1. Gemeentes dwarsoor Suid-Afrika bring groepe tieners met hulle leiers.
2. Tieners van diverse agtergronde, tale en denominasies word almal verwelkom.
3. Almal kamp in tente – seuns en meisies in aparte areas, maar saam met hulle gemeenteleiers.
4. Etes word voorsien.

Tye?

1. Registrasie open 8:00 op 4 April. Kamp word heel oggend opgeslaan. Middagete op eie koste by stalletjies.
2. Leierstoerusting om 13:00 / 14:00 / 15:00
3. Die program begin Vrydag 16:00
4. Die program eindig Sondag11:00 (vertrektyd 12:00)
   Hoe?
5. ‘n Naweek van groei en viering wat tieners se geloof in Jesus, asook hulle roeping om ‘n verskil te maak, wil versterk.
6. Sessies met lof en aanbidding, sprekers, gebedstasies en groeptyd asook werkswinkels en hope pret!

Koste?

1. Oos Kaap = R 650-00 (tieners, leiers of vrywilligers)
2. Wes Kaap en Vrystaat = R750 per kaartjie
3. Gesels met ons as finansies ‘n uitdaging is.

Registrasie?

1. Gemeentes wat tieners wil bring, registreer as Group Admin by: https://imaginemovement.co.za/leader-registration/
2. As jy reeds voorheed geregistreer het, hoef jy nie weer as gemeente te registreer nie. Jy kan net weer login sodra die kaartjie verkope oop maak.
3. Gemeentes word aangemoedig om in dorpsverband met ander gemeentes en skole saam te werk.
4. Gemeentes identifiseer en registreer geskikte leiers (1 leier per groep van 10 of minder seuns of dogters)
5. Gemeentes adverteer en gee inskrywingsvorms uit
6. Tieners skryf by hierdie gemeentes in mbv die inskrywingsvorm
7. Gemeentes is self verantwoordelik vir vervoer (hulle reël dit en kan ‘n ekstra fooi vir tieners hiervoor vra indien nodig).

Navrae:
info@imaginemovement.co.za

Bemarkings materiaal – Kliek op die skakel hieronder. Hier sal jy videos, posters en slides kan aflaai en gebruik in eredienste en sosiale media.

Oos Kaap – https://drive.google.com/drive/folders/117t20vF0ekxHrHHotajejHLhtdyb5-pB?usp=sharing

Gemeentes / individue wat wil help met:

1. gebedstasies oprig en beman (encounter stations)
2. werkswinkels aanbied
3. vrywilligers vir die care team (gebed/beradingspan)
4. vrywilligers vir agter die skerms werk
5. donasies vir borge aan minderbevoorregte jeug
6. busvervoer kontakte
7. t-hemde of pette of ander items wil borg (met of sonder branding van ‘n maatskappy)
8. stalletjies (kos of ander produkte)

Neem vrymoedigheid om Ds.Barbara-Mari Jacobs te kontak by 0849006816
of vir enige ander navrae rondom inskrywings kontak Adele by 072 276 5999

Ons sien uit om die #imagine familie weer saam te verwelkom en ‘n nuwe generasie #imagine jongmense se hande te neem!

Volgens die nuutste “State of South Africa’s Fathers”-verslag (Sosaf) wat vroeg in 2025 verskyn het, woon miljoene kinders in Suid-Afrika saam met mans wat nie hul biologiese pa’s is nie.

Die verslag, wat elke drie jaar gepubliseer word, wys dat slegs 35,6% van Suid-Afrikaanse kinders by hul eie pa’s woon. Daarteenoor woon ‘n groter groep – 40,3% – saam met ander mans soos ooms, stiefpa’s en oupas.

Die ou idee dat pa’s net broodwinners moet wees, werk nie meer nie. Tog het ons sienings oor mans se rolle nie aangepas nie. Die 2023 “State of the World’s Fathers”-opname het selfs gewys dat meer vroue (85,1%) as mans (79,8%) in Suid-Afrika sê hulle ondersteun hul kinders geldelik. In vandag se ekonomie moet mans meer by versorging betrokke raak, maar dit gebeur dikwels nie.

Wat veral opval, is dat daar nog nooit so min kinders by hul biologiese pa’s gewoon het nie, en ook nie so baie by ander mans nie. Maar hierdie ander mans is nie noodwendig almal betrokke by die daaglikse versorging van die kinders nie.

Hierdie situasie wys hoe belangrik “sosiale pa’s” word – mans wat kinders versorg, mentor en vir hulle as rolmodelle dien. Die verslag beklemtoon dat kinders baat vind by enige man wat omgee en help met hul ontwikkeling.

Dr. Wessel van den Berg van Equimundo, een van die skrywers van die verslag, sê: “Die belangrikste bevinding is hoe groot ‘n rol sosiale pa’s in kinders se lewens speel. Meer kinders woon by mans wat nie hul biologiese pa’s is nie as by hul eie pa’s, en hierdie tendens lyk of dit gaan aanhou. Dit verander hoe ons oor vaderskap dink – dit gaan nie net meer oor bloedverwantskap nie. Ons moet al die verskillende soorte vaderskap in Suid-Afrika erken en ondersteun.”

Jean-Marie Nkurunziza van Sonke Gender Justice voeg by dat betrokke pa’s ‘n groot verskil kan maak: “Mans moet weet dat pa’s en sosiale pa’s wat regtig betrokke is by kinders se versorging, ‘n groot positiewe invloed op kinders se ontwikkeling het. Dit is ook goed vir die mans self – hulle het beter verhoudings met hul maats, beter geestesgesondheid en meer emosionele stabiliteit. Die kinders doen beter op skool, het beter sosiale vaardighede en ervaar minder geweld en mishandeling. Betrokke vaderskap kan ou idees verander en ‘n beter toekoms vir ons kinders skep.”

Die Suid-Afrikaanse Sosiale Kohesie-indeks (SASCI) meet die welstand en samehorigheid van die samelewing. Die doel van die ondersoek is om sosiale kohesie in Suid-Afrika te evalueer en beter te verstaan hoe gemeenskappe saam funksioneer. Die studie word deur die Inclusive Society Institute (ISI) gedryf, met die oog op die bevordering van ‘n nierassige, nie-seksistiese en regverdige samelewing. Dit beklemtoon ook ekonomiese ontwikkeling en gelykheid.

Klik hier om die resultate van die ondersoek te lees.

Die resultate van die indeks toon dat Suid-Afrika steeds met uitdagings rondom sosiale samehorigheid sukkel. Daar is vordering in sekere areas, maar ongelykheid, sosiale verdeeldheid en ekonomiese uitsluiting bly groot struikelblokke. Die indeks meet faktore soos gemeenskapsvertroue, ekonomiese deelname, sosiale netwerke en politieke stabiliteit. Hoewel sommige gemeenskappe sterker bande toon, is daar steeds hoë vlakke van wantroue en segregasie tussen rasse- en ekonomiese groepe.

Die navorsing beklemtoon dat ‘n goed funksionerende demokrasie afhanklik is van stabiele en inklusiewe politieke strukture. Die studie dui ook aan dat Suid-Afrika se sukses onlosmaaklik verbind is aan globale veranderings en internasionale samewerking. Die ISI beveel aan dat regeringsbeleide en maatskaplike programme daarop moet fokus om ongelykheid te verminder en groter samewerking tussen verskillende gemeenskappe te bevorder.

Ten slotte, terwyl daar positiewe neigings in sekere gemeenskappe is, moet Suid-Afrika steeds beduidende stappe neem om sosiale kohesie te verbeter. Dit sluit in om ekonomiese geleenthede meer inklusief te maak en vertroue tussen verskillende groepe te herstel.

Lig word in hierdie artikel gewerp op die dikwels-verborge stryd van selfbesering onder jongmense

Tot een uit elke 10 tieners mag hulself beseer, dikwels in die geheim, waar hulle die letsels of bewyse van hul beserings wegsteek.

Met Tienerselfdood-voorkomingsweek wat nader kom, vestig Netcare Akeso die aandag op die dikwels-verborge stryd van selfbesering onder jongmense.

“Selfbesering is enige nie-selfmoord gedrag, waar iemand doelbewus en opsetlik skade of besering aan hul liggaam toedien, dikwels as ‘n manier om emosionele nood en pyn te hanteer sonder die bewuste voorneme van selfmoord,” sê Netcare Akeso se krisislyn-bestuurder, Megan Gonsalves.

Selfbesering kan vele vorms aanneem, insluitend sny, krap, krap aan rowe sodat dit nie genees nie, opsetlike kneusing veroorsaak, jouself met sigarette, vuurhoutjies, kerse of aanstekers brand, voorwerpe deur die liggaam steek, self-medikasie, die gebruik van gif of skadelike chemikalieë en die uittrek van hare.

“As dit nie aangespreek word nie, kan selfbesering die risiko van selfmoordgedagtes en -gedrag verhoog, dus moet ouers en versorgers bewus wees van die subtiele tekens wat op selfbesering kan dui, veral onder tieners wat in hierdie hoë-risiko ouderdomsgroep val,” sê sy.

Dit kan moeilik wees om te identifiseer of jou kind hulself beseer omdat die gedrag dikwels versteek word, alhoewel daar waarskuwingstekens kan wees.

Doen jou tiener die volgende:

• Vermy aktiwiteite waar hul bene, arms of bolyf gesien kan word?
• Dra klere wat hul bene en arms bedek, selfs in warm weer?
• Wys tekens van pyn of trek weg wanneer hul arms, bene of bolyf aangeraak word?
• Steek voorwerpe soos skeerlemmetjies of aanstekers weg?
• Kan nie behoorlik verduidelik waar snye, brandwonde of beserings vandaan kom nie?

“Ander tekens van geestesgesondheidsprobleme wat ook kommerwekkend behoort te wees, sluit in veranderinge in die jongmens se eet- of slaappatrone, verlies aan belangstelling in dinge wat voorheen genotvol was, verhoogde risiko, riskante gedrag, dwelm- of alkoholgebruik, isolasie, aggressiewe gedrag, gemoedsveranderinge en gevoelens van skuld of waardeloosheid,” sê Gonsalves.

Dit kan moeilik wees om te verstaan hoekom ‘n jongmens hulself opsetlik sal beseer.

Selfbesering dien verskeie funksies vir die mense wat voel hulle moet hierdie gedrag beoefen, en die redes vir selfbesering verskil.

“Selfbesering kan dien as ‘n poging om moeilike emosies te reguleer, veral wanneer ‘n persoon nie voel hulle kan dit verbaal uitdruk nie, of om situasies buite hul beheer te hanteer en trauma, mishandeling of herinneringe aan trauma te verwerk.

“Vir sommige kan dit ‘n uitlaatklep vir stres en spanning wees, ‘n gevoel van veiligheid en beskerming bied, of selfs dien as ‘n vorm van selfstraf,” sê Gonsalves.

“Sny en ander vorms van opsetlike selfbesering kan ‘n afleiding van emosionele pyn deur fisiese pyn bied.

“Wat ook al die onderliggende oorsaak van die nood is, om nie daaroor te praat nie verhoog die druk totdat dit ondraaglik word vir die jongmens.

“Wanneer oorweldig deur emosies, mag ‘n jongmens hierdie gevoelens na binne rig, en hul eie liggaam gebruik om uit te druk wat hulle nie in woorde kan stel nie.

“In oomblikke van paniek mag hierdie daad voorkom as die enigste opsie, wat ‘n vlietende gevoel van verligting bied.

“Solank as wat die onderliggende redes vir die nood bly voortbestaan, saam met die las van hul selfbeserings-geheim wat dikwels lei tot gevoelens van skuld of skaamte, vererger dit emosionele lyding, wat lei tot verdere selfbesering.

“En dit is hoe die siklus voortgaan, wat uiteindelik ‘n gewoontelike uitlaatklep word wanneer die persoon oorweldig voel.”

Gonsalves sê studies dui daarop dat ongeveer 50% van tieners wat hulself beseer dit herhaaldelik doen, wat hul risiko vir groter fisiese skade met verloop van tyd verhoog.

“Gewoonlik is selfbeserings-wonde aanvanklik nie ernstig genoeg om steke of mediese aandag te vereis nie. Daarom gaan die impuls ongemerk en onbeheerd voort.

“Selfbeserings-gedrag kan vererger, met wonde wat uiteindelik kliniese ingryping vereis — dikwels is dit wat ander vir die eerste keer daarvan bewus maak.”

Om oor selfbesering te praat is een van die sekerste metodes van voorkoming, en die aanleer van gesonde hanteringsvaardighede vir die bestuur van moeilike emosies kan ‘n lang pad gaan om jou kind te beskerm.

“As jou kind hulself beseer, kan professionele geestesgesondheidsondersteuning help om die onderliggende kwessies wat tot die gedrag bydra, aan te spreek.”

“Tydens adolessensie is die brein steeds besig om te ontwikkel, en die rasionele deel — die prefrontale korteks — is nie ten volle ontwikkel tot ongeveer die ouderdom van 25 nie.

“Dit beteken tieners verwerk nie situasies soos volwassenes nie en reageer dikwels op grond van gevoelens eerder as deurdagte denke, ervaar emosies meer intens en maak soms impulsiewe keuses.

“Om dit te verstaan kan ouers help om gesprekke met meer geduld en empatie te benader, wat beter kommunikasie bevorder tydens hierdie kritieke ontwikkelingsjare.

“Deur ‘n ondersteunende omgewing te skep, oop gesprekke aan te moedig en gesonde besluitneming te modelleer, kan ouers hul tieners help om die vaardighede te ontwikkel wat nodig is om die volle spektrum van emosies te hanteer in hul oorgang na volwassenheid.”

As jy of iemand vir wie jy omgee met selfbesering of enige ander geestesgesondheidskwessie worstel, is Netcare Akeso gereed om jou te ondersteun.

Kontak die 24-uur krisislyn by 0861-435-787 vir vertroulike berading en advies oor beskikbare hulpopsies.

MNA namens Netcare Akeso

Die reeks vir die Week van Gebed 2025 fokus op Jesus se gebede. Dit is geskryf deur dr Clifford Heys. hy behandel diep en betekenisvolle temas en sluit die week af met die Ons Vader-gebed.

Ons is opgewonde oor hierdie reeks en vertrou dat dit, soos elke jaar, geestelike vrugte sal dra en van waarde sal wees vir gemeentes se jaarlikse Week van Gebed, waar hulle die jaar begin met bidure, eredienste, byeenkomste, en Bybelstudies. Elke preek sluit af met nadenke-vrae wat gebruik kan word deur selgroepe, gesinne, Kerkrade of individue.

Klik hier om die temas in Afrikaans of in Engels af te laai.

Die CMR-PE-gebou, wat trots op die hoek van Mountweg in Noordeinde staan, skyn as ‘n baken van hoop vir Gqeberha se inwoners.

Gestig in September 1944 as die Christelik-Maatskaplike Raad onder die Nederduits Gereformeerde Kerk, het die organisasie onlangs 80 jaar van toegewyde diens gevier.

CMR-PE direkteur Magda von Solms het gesê die organisasie is gebore uit ‘n dringende behoefte om die geweldige armoede in Suid-Afrika destyds aan te spreek.

“Tagtig jaar later bly ons steeds relevant en takel ons vandag se samelewingsuitdagings soos misdaad, werkloosheid, verlies aan hoop en gesinsverbrokkeling,” het sy gesê.

“CMR is ‘n Christelik-gebaseerde organisasie en dit is ons droom om gesinslewe te verryk deur Christus se liefde in aksie te wees.”

Sy het gesê deur die mishandeling van kinders in gemeenskappe wêreldwyd te erken, fokus die organisasie – met sy 10 maatskaplike werkers en drie maatskaplike hulpwerkers – sy werk op die verskaffing van maatskaplike welsynsdienste aan gesinne wat in gevaar verkeer.

“[Dit is] ‘n poging om die eskalasie van kindermishandeling en -verwaarlosing te stuit en om volhoubare oplossings vir kinderbeskermimg en -sorg binne ons gemeenskappe te verskaf.

“Hierdie gemeenskappe sluit in die breër Gqeberha, dele van Kwazakhele, New Brighton, Bethelsdorp, Bloemendal en Algoa Park.”

Oor die afgelope jaar het CMR-PE 7,042 begunstigdes bereik deur hul voorkomings- en vroeë-intervensieprogramme vir kwesbare gesinne.

Daarbenewens is 335 kinders in beskermende sorg geplaas en byna 50 gesinne is herenig.

“Ons streef daarna om proaktief te wees deur ons impakvolle programme, waar ons kinders leer hoe om hulself te beskerm,” het Von Solms gesê.

“Geslagsgebaseerde geweld is ‘n hartverskeurende kwessie, en een van ons suksesverhale behels ‘n vrou wat, nadat sy ons werkswinkel bygewoon het, haar mishandelende huwelik verlaat het.

“Sy het later huis toe teruggekeer, en vir die eerste keer was haar man bereid om te luister.

“Hulle geniet nou al ‘n jaar van vrede.

“Daarbenewens het ons ‘n anti-boelie program. Ons leef in ‘n kwaai samelewing.

“Skole vra ons om hierdie program in hul skole aan te bied. Ons leer hulle [kinders] om hul woede anders te hanteer.”

CMR maatskaplike werkers besoek hul satellietkantore op Maandae en Woensdae by Samuel Nongogo Laerskool in New Brighton, Dinsdae en Donderdae by die wyksraadslid se kantoor in Kwazakhele en op Woensdae in die noordelike gebiede by die Verenigde Kongregasionele Kerk Chatty.

Met erkenning aan The Herald van 22 Augustus 2024

Albert Geldenhuys het onlangs sy verhandeling ingedien oor die kerkgebou wat deur die argitek Wynand H. Louw geteken is. Die verhandeling bevat kosbare inligting oor kerkgeboue in die Oos-Kaap deur Louw ontwerp.

Twee ikoniese kergeboue, PE-Moedergemeente (1909), neo-Goties in ontwerp, en Uitenhage Moedergemeente se tweede kerk (1927), ‘n Griekse kruisvormige kerk, is deur Louw ontwerp.

Geskiedenisliefhebbers sal dit geniet om meer te lees oor die man, wat erken word as die eerste Afrikaanssprekende Suid-Afrikaner wat formele opleiding as argitek ontvang het. Hy het sy opleiding in London voltooi en in 1909 die kommissie ontvang om die planne vir die NG Kerk Port-Elizabeth se nuwe kerkgebou op te trek. Vir meer as 50 jaar kan ons sy spore deur ons kerklandskap volg.

Daar word gereken dat Louw en sy praktyk by by die bou, herstel of restourasie van ongeveer 160 kerklike geboue betrokke was. Dit sluit kerke en kerksale in.

Klik hier om Albert Geldenhuys se verhandeling gratis af te laai.